Κιρσοί στα πόδια: συμπτώματα και θεραπεία

Οι κιρσοί των κάτω άκρων είναι μια χρόνια συστηματική παθολογία που αναπτύσσεται με φόντο τη δυσλειτουργία των βαλβίδων που ελέγχουν τη ροή του αίματος. Αυτό οδηγεί στη συσσώρευση υπερβολικής ποσότητας υγρού στα αγγεία, τα οποία σταδιακά διαστέλλονται και χάνουν την ελαστικότητα και τη δύναμη. Οι κιρσοί χαρακτηρίζονται από το σχηματισμό ογκωδών κόμβων κάτω από το δέρμα των ποδιών, αλλά αυτό δεν είναι το μόνο σύμπτωμα της νόσου. Οι ασθενείς παραπονούνται για πόνο και βάρος στα πόδια, κάψιμο και φαγούρα, ξηρότητα και ερεθισμό του δέρματος. Σε προχωρημένες περιπτώσεις σχηματίζονται στο δέρμα μη επουλωτικά πυώδη έλκη, τα οποία επουλώνονται πολύ δύσκολα λόγω των μη αναστρέψιμων νεκρωτικών διεργασιών που εξελίσσονται σε αυτά. Προκειμένου η θεραπεία των κιρσών στα πόδια να είναι αποτελεσματική και να αποτρέψει την υποτροπή, είναι απαραίτητο να μάθετε πρώτα τα αίτια.

Αιτίες κιρσών στα πόδια

Η τάση για ανάπτυξη μιας τόσο σοβαρής αγγειακής νόσου είναι συχνά κληρονομική και στις περισσότερες περιπτώσεις αυτή η παθολογία κληρονομείται από γυναίκες. Επομένως, εάν υπάρχουν περιπτώσεις κιρσών στην οικογένειά σας, τα κορίτσια και οι γυναίκες κινδυνεύουν.

Άλλες κοινές αιτίες ασθένειας:

• Κακή διατροφή. Εάν η διατροφή κυριαρχείται από λιπαρά, βαριά τρόφιμα που κυριαρχούν τα ζωικά λίπη, ο κίνδυνος εμφάνισης κιρσών των κάτω άκρων αυξάνεται σημαντικά.
• Έντονη σωματική δραστηριότητα. Ορισμένοι τύποι εργασίας, για παράδειγμα ως μάγειρας, σερβιτόρος, χειρουργός, υπάλληλος γραφείου ή κομμωτής, δημιουργούν συνθήκες για σταδιακή αύξηση της πίεσης στις φλέβες. Με τακτική πίεση, τα αιμοφόρα αγγεία και οι βαλβίδες παραμορφώνονται. Λόγω της συνεχώς υψηλής πίεσης, τα τοιχώματα των φλεβών γίνονται πιο λεπτά και εύθραυστα και αναπτύσσονται κιρσοί.
• Φορέστε άβολα ψηλοτάκουνα παπούτσια. Τέτοια παπούτσια μειώνουν το εύρος της μυϊκής συστολής και συμπιέζουν τα αιμοφόρα αγγεία, γεγονός που με τη σειρά του οδηγεί σε εξασθενημένη εκροή αίματος και στην ανάπτυξη κιρσών.
• Καθιστικός τρόπος ζωής. Χωρίς τουλάχιστον ελάχιστη πίεση στους μύες, το αίμα αρχίζει να λιμνάζει στο στρώμα της φλέβας επειδή τα τοιχώματα των φλεβών δεν συστέλλονται από μόνα τους. Σταδιακά, τα αγγεία διαστέλλονται, η λειτουργία των βαλβίδων διαταράσσεται και σχηματίζονται σπασμωδικές παχύνσεις και οζίδια.
• Υπέρβαρος. Όσο πιο υπέρβαρο είναι ένα άτομο, τόσο μεγαλύτερη είναι η καταπόνηση των κάτω άκρων και κατά συνέπεια στα αιμοφόρα αγγεία. Επιπλέον, τα υπέρβαρα άτομα ασκούνται ελάχιστα και τείνουν να τρώνε άσχημα, γεγονός που διπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης κιρσών στα πόδια τους.
• Εγκυμοσύνη. Καθώς το έμβρυο μεγαλώνει, ο όγκος του αίματος στο σώμα της μέλλουσας μητέρας αυξάνεται, γεγονός που δημιουργεί επιπλέον άγχος στις φλέβες. Επιπλέον, η αναπτυσσόμενη μήτρα και το έμβρυο συμπιέζουν τα πυελικά αγγεία, εμποδίζοντας τη φυσιολογική φλεβική παροχέτευση. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η ορμόνη προγεστερόνη παράγεται σε περίσσεια, η οποία χαλαρώνει τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων και προάγει την ανάπτυξη κιρσών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κιρσοί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι αναστρέψιμες, επομένως μια γυναίκα μπορεί να απαλλαγεί εντελώς από το πρόβλημα μετά τον τοκετό.
• Ηλικία. Καθώς το σώμα γερνά, τα τοιχώματα των φλεβών και οι βαλβίδες δεν μπορούν πλέον να εκπληρώσουν πλήρως τις λειτουργίες τους και γίνονται πιο αδύναμα. Η ελαστικότητα και η αντοχή χάνονται, με αποτέλεσμα τα αγγεία να τεντώνονται.

Ο μηχανισμός ανάπτυξης των κιρσών των κάτω άκρων

Οι κιρσοί των κάτω άκρων εμφανίζονται σύμφωνα με έναν πολύπλοκο μηχανισμό:

1. Στα αρχικά στάδια, παρουσία κληρονομικής προδιάθεσης και πρόκλησης εξωγενών και ενδογενών παραγόντων, παρατηρείται επιβράδυνση της φλεβικής ροής του αίματος. Μια μακροχρόνια διαδικασία στασιμότητας οδηγεί στην ανάπτυξη φλεγμονωδών διεργασιών στα τοιχώματα και τις βαλβίδες της φλέβας.
2. Όταν οι βαλβίδες σταματήσουν να λειτουργούν και τα τοιχώματα των φλεβικών αγγείων είναι αδύναμα, το αίμα αρχίζει να ρέει μέσα από τις φλέβες και προς τις δύο κατευθύνσεις. Αυτό οδηγεί σε αύξηση της ενδοφλέβιας πίεσης, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε υπερβολική διάταση και παραμόρφωση των τοιχωμάτων των αγγείων.
3. Η περαιτέρω στασιμότητα του αίματος και η εξέλιξη της φλεγμονώδους διαδικασίας συμβάλλουν στην εξάπλωση της παθολογίας, στην ανάπτυξη ισχαιμίας και στο σχηματισμό τροφικών ελκών.

Η λειτουργία των προσβεβλημένων φλεβών σταδιακά εξασθενεί. Οι κιρσοί προκαλούν στασιμότητα του αίματος στα αγγεία, η οποία οδηγεί σε τοπικές τοξικές βλάβες και αύξηση της πίεσης. Σε προχωρημένο στάδιο, τα αγγεία δεν αντέχουν πλέον την υπερβολική πίεση και συμβαίνουν ρήξεις, γεγονός που οδηγεί σε σοβαρή αιμορραγία.

Συμπτώματα

Η ασθένεια είναι ύπουλη καθώς είναι ουσιαστικά ασυμπτωματική στα πρώτα στάδια. Το πρώτο σημάδι της ανάπτυξης κιρσών είναι η κούραση στα πόδια, η οποία συχνά αγνοείται από τους ασθενείς και δεν είναι λόγος να ζητήσουν συμβουλές από ειδικό. Ωστόσο, καθώς η παθολογία εξελίσσεται, η κόπωση των ποδιών γίνεται πιο συχνά αισθητή, ειδικά το βράδυ μετά από μια μέρα στη δουλειά. Άλλα συμπτώματα αγγειακής νόσου:

• Πόνος, αίσθημα συμπίεσης. Τέτοια σημεία εμφανίζονται από το δεύτερο στάδιο καθώς προχωρά η παθολογική διαδικασία. Ο πόνος εμφανίζεται κυρίως το βράδυ μετά από μια μέρα εργασίας και εξαφανίζεται το πρωί. Εάν ένα άτομο αγνοήσει την ενόχληση και δεν υπάρξει θεραπεία, το σύνδρομο πόνου γίνεται χρόνιο και προκαλεί συνεχή ανησυχία.
• Πρησμένες φλέβες και αγγειακό δίκτυο. Στην αρχή, οι προσβεβλημένες φλέβες είναι πιο δυνατές από το συνηθισμένο, αλλά αργότερα αρχίζουν να διογκώνονται, να διογκώνονται και να σχηματίζουν κόμπους. Το αγγειακό δίκτυο εντοπίζεται συχνότερα στους μηρούς και τα πόδια.
• κράμπες. Ένα χαρακτηριστικό σημάδι των κιρσών, η αιτία της οποίας είναι η στασιμότητα του αίματος στις φλέβες. Οι στάσιμες διεργασίες οδηγούν σε αυξημένη πίεση στα αγγεία, με αποτέλεσμα οι μύες να αρχίζουν να συστέλλονται αυθόρμητα.

Επιπλέον, οι αγγειακές παθήσεις συνοδεύονται από έντονες εξωτερικές αλλαγές. Με την ανάπτυξη ισχαιμίας, οι ασθενείς παραπονιούνται για συνεχή κνησμό. Το υπερβολικό τέντωμα και αραίωση των φλεβών οδηγεί στο σχηματισμό αιματωμάτων και μώλωπες. Σε προχωρημένο στάδιο, όταν αναπτύσσονται ατροφικές διεργασίες, εμφανίζονται τα ακόλουθα εξωτερικά συμπτώματα:

• κόκκινες κηλίδες στο δέρμα?
• Ξεφλούδισμα;
• Σχηματισμός σκούρων χρωστικών κηλίδων.
• Εξαφάνιση μαλλιών.

Εάν ένας ασθενής εμφανίσει τροφικά έλκη που συνοδεύονται από μαύρισμα των άκρων, αυτό υποδηλώνει την εξέλιξη μη αναστρέψιμων νεκρωτικών διεργασιών.

Επιπλοκές των κιρσών των ποδιών

Εάν οι κιρσοί στα κάτω άκρα δεν αντιμετωπιστούν, σοβαρές επιπλοκές όπως:

• Φλεβική θρόμβωση. Με αυτή την επιπλοκή, οι παθολογικές διεργασίες επηρεάζουν τις βαθιές φλέβες. Η παθολογία συνοδεύεται από απόφραξη ενός αγγείου από θρόμβο αίματος - θρόμβο. Η κύρια αιτία της φλεβικής θρόμβωσης είναι η επιβράδυνση της ροής του αίματος στα κάτω άκρα.
• Πνευμονική εμβολή. Μια κατάσταση κατά την οποία ένας θρόμβος αίματος που αποσπάται από το τοίχωμα ενός αγγείου εισέρχεται στην πνευμονική αρτηρία μαζί με την κυκλοφορία του αίματος και φράζει τον αυλό της. Εάν ο θρόμβος αίματος είναι μεγάλος, ο θάνατος είναι άμεσος. Οι μικρότεροι θρόμβοι αίματος δεν οδηγούν σε θάνατο, αλλά προκαλούν σύνθετες αναπνευστικές και κυκλοφορικές διαταραχές.
• Θρομβοφλεβίτιδα. Χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των τοιχωμάτων του επιφανειακού αγγείου, η οποία συνοδεύεται από σχηματισμό θρόμβου αίματος. Η νόσος εκδηλώνεται με υπεραιμία, οίδημα κατά μήκος της φλεγμονώδους και φραγμένης φλέβας και πόνο ποικίλης έντασης. Η οξεία θρομβοφλεβίτιδα συνοδεύεται από πυρετό και ρίγη, που συμπληρώνουν τα παραπάνω συμπτώματα.
• Τροφικά έλκη. Μια αναπόφευκτη επιπλοκή των ανεπεξέργαστων κιρσών των κάτω άκρων, που αναπτύσσεται χωρίς έγκαιρη θεραπεία. Η παραβίαση της διατροφής των ιστών και η εξέλιξη της φλεγμονώδους διαδικασίας συμβάλλουν στη συμπίεση του υποδόριου ιστού, τη λέπτυνση και το σκουρόχρωμο του δέρματος, που ακολουθείται από το σχηματισμό ενός μη επουλωτικού τροφικού έλκους.
• Έκζεμα κιρσών. Εκδηλώνεται με τοπική ερυθρότητα του δέρματος, ξεφλούδισμα και αφόρητο κνησμό. Εάν δεν δοθεί θεραπεία, η επιπλοκή εξαπλώνεται γρήγορα και οδηγεί σε επιδείνωση της κατάστασης του ασθενούς.
• Αιμορραγία από κιρσούς. Μια επικίνδυνη επιπλοκή που αναπτύσσεται στο φόντο της ρήξης των κιρσών.

Οι μηχανικοί τραυματισμοί μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία επειδή τα τοιχώματα των προσβεβλημένων φλεβών είναι πολύ εύθραυστα και πιο λεπτά. Επομένως, ακόμη και ελαφρά τριβή μπορεί να προκαλέσει σοβαρή φλεβική αιμορραγία.

Διάγνωση κιρσών των κάτω άκρων

Εάν έχετε συμπτώματα που υποδηλώνουν την ανάπτυξη κιρσών των κάτω άκρων, πρέπει να κλείσετε ραντεβού με έναν φλεβολόγο που θα διαγνώσει, θα θεραπεύσει και θα αποτρέψει τέτοιες αγγειακές παθολογίες.

Ο γιατρός μπορεί να κάνει μια προκαταρκτική διάγνωση κατά την αρχική εξέταση, κατά την οποία ανακαλύπτεται ένα πυκνό αγγειακό δίκτυο, διογκωμένες φλέβες που προεξέχουν πάνω από την επιφάνεια του δέρματος και φλεβικά οζίδια στα άκρα. Για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση, γίνεται παραπομπή για περαιτέρω διερεύνηση, συμπεριλαμβανομένων των ακόλουθων διαδικασιών:

• Υπερηχογράφημα Doppler;
• Υπερηχογραφική διπλή αγγειοσάρωση.
• ραδιονουκλεΐδια και ακτινοσκιερή φλεβοσκιντιογραφία.
• φλεβομανομετρία;
• Πληθυσμογραφία;
• Φωτοπληθυσμογραφία.

Θεραπεία κιρσών των ποδιών

Εάν η νόσος διαγνωστεί στα πρώτα στάδια, ελλείψει σοβαρών επιπλοκών, συνταγογραφείται συντηρητική θεραπεία, οι κύριοι στόχοι της οποίας είναι:

• εξάλειψη των στάσιμων διεργασιών.
• ομαλοποίηση της πίεσης στις φλέβες.
• αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος?
• εξαλείφουν τα παθολογικά συμπτώματα.

Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται φάρμακα των ακόλουθων ομάδων:

• Φλεβοτονικά και φλεβοτονικά. Βοηθά στη βελτίωση της υγείας των αιμοφόρων αγγείων, στην ομαλοποίηση της κυκλοφορίας του αίματος και στη βελτίωση της λεμφικής παροχέτευσης.
• Αντιπηκτικά. Χρησιμοποιείται για τη μείωση του ιξώδους του αίματος και την πρόληψη θρόμβων αίματος.
• Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Έχουν έντονο αντιφλεγμονώδες αποτέλεσμα και ανακουφίζουν από τον πόνο.
• Αντιαιμοπεταλιακά μέσα. Μειώστε τον κίνδυνο θρόμβωσης και βελτιώστε τον τροφισμό των ιστών.

Εάν η φαρμακευτική αγωγή είναι αναποτελεσματική και η ασθένεια εξελίσσεται, ο γιατρός θα συζητήσει τις χειρουργικές επιλογές θεραπείας με τον ασθενή. Οι χειρουργικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των κιρσών περιλαμβάνουν:

• Σκληροθεραπεία. Εισαγωγή σκληρυντικού φαρμάκου στον αυλό της προσβεβλημένης φλέβας, το οποίο κολλάει το αγγείο, με αποτέλεσμα να διαλυθεί μόνο του και να αντικατασταθεί από συνδετικό ιστό.
• Πήξη με λέιζερ. Ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η διάμετρος των προσβεβλημένων φλεβών δεν υπερβαίνει τα 10 mm. Οι ακτίνες λέιζερ δημιουργούν ένα αποτέλεσμα σκληροθεραπείας στο αγγείο, με αποτέλεσμα να διαλυθεί από μόνο του.
• Φλεβεκτομή. Μια χειρουργική επέμβαση κατά την οποία ο χειρουργός εκτομεί παραμορφωμένες περιοχές των αιμοφόρων αγγείων και πραγματοποιεί όλους τους απαραίτητους χειρισμούς μέσω μικροσκοπικών παρακεντήσεων στο δέρμα.

Αντενδείξεις

Με κιρσούς στα πόδια, αντενδείκνυται οποιαδήποτε μέτρα που συμβάλλουν στην ανάπτυξη στασιμότητας στα αγγεία των κάτω άκρων:

• μακρά παραμονή σε στατικές θέσεις.
• βαριά σωματική δραστηριότητα, άρση μεγάλων βαρών.
• Καθίστε με τα πόδια τραβηγμένα ή σταυρωμένα.
• φορέστε στενά, άβολα παπούτσια.

Είναι επίσης απαραίτητο να απαλλαγούμε από κακές συνήθειες όπως το κάπνισμα και η κατάχρηση αλκοόλ. Ο καπνός του τσιγάρου και το αλκοόλ έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην υγεία ολόκληρου του σώματος και κάνουν τις φλέβες εύθραυστες, λεπτές και λιγότερο ελαστικές, γεγονός που σύντομα οδηγεί στην ανάπτυξη κιρσών και άλλων καρδιαγγειακών παθήσεων.

Κόστος θεραπείας κιρσών των κάτω άκρων

Το κόστος της θεραπείας των κιρσών στα πόδια επηρεάζεται από τους ακόλουθους παράγοντες:

• το στάδιο στο οποίο διαγνώστηκε η ασθένεια·
• σχετικές επιπλοκές·
• ατομικά επιλεγμένη μέθοδος θεραπείας - συντηρητική ή χειρουργική.
• την ανάγκη για πρόσθετες θεραπευτικές τεχνικές, όπως: Β. Φυσικοθεραπεία.